Satranç

Satranç okul öncesinde bir spor dalı olarak değil, düşünme alışkanlığı olarak öğretilir. Amaç açılış ezberletmek değil; çocuğun "bir hamle yaparsam ne olur?" sorusunu kendi kendine sorabilmesi.

Ders nasıl başlıyor?

Önce taşlar tanınıyor. At nasıl gider, kale nasıl gider? Bunlar tahta başında değil, çoğu zaman ayakta ve hareketle öğreniliyor. Büyük zemine kurulmuş satranç karelerinde çocuk kendisi "at" oluyor ve L çizerek yürüyor. Bu yaşta beden hafızası, görsel hafızadan daha güçlü çalışıyor.

Taşlar oturduktan sonra bulmacalara geçiyoruz: tek taşla hedefe kaç hamlede ulaşılır? Bu sorular tam boy oyundan çok daha öğretici, çünkü çocuğun dikkatini tek bir amaca topluyor.

Dikkat süresi nasıl uzuyor?

Okul öncesi çocuğun dikkat süresi kısa ve dalgalıdır. Satranç bunu doğrudan uzatmaz; tekrar eden kısa odak anları yaratarak uzatır. Bir bulmacayı çözmek kırk saniye sürer, ama o kırk saniye tamamen o işe ayrılmıştır. Haftalar içinde bu aralık kendiliğinden genişler.

Kaybetmeyi öğrenmek

Satrancın en değerli tarafı burada. Çocuk kaybediyor, üzülüyor ve tekrar oynuyor. Kaybın bir felaket değil, oyunun parçası olduğunu deneyimliyor. Rehberlik desteğimiz bu süreçte zorlanan çocukları izliyor.

Benzer bir düşünme alışkanlığı kuran robotik kodlama dersimizi ve tüm programı branş derslerimiz sayfasında görebilirsiniz. Konuyu ayrıntılı ele aldığımız blog yazımıza da göz atabilirsiniz.